maandag 20 februari 2017

Anousha Nzume

Hallo witte mensen
Amsterdam University Press 2017, 140 pagina's -  € 14,95

Boek verschijnt medio april 2017

Meer informatie over Anousha Nzume (19?)

Korte beschrijving op website uitgever
Of we nu willen of niet, in Nederland leven we in een witte wereld. Eeuwenlang was 'wit' bepalend voor de maatschappelijke en culturele status quo. Maar sinds de hernieuwde Zwarte Piet-discussie lijkt 'wit' onder druk te staan als nooit tevoren.

Hallo witte mensen is een handleiding voor het leven in deze veranderende wereld. Vragen als: 'Waarom weer dat gezeur over Zwarte Piet?' 'Dan is blanke vla zeker ook racistisch?' 'Hoe zit het nou met het n-woord?' 'Iemand een tropische verrassing noemen is toch juist een compliment?', en: 'Waarom ga je niet terug naar je eigen land?', worden in dit boek beantwoord.

Aan de hand van persoonlijke anekdotes, wetenschappelijke publicaties ('in jip-en-janneketaal') en gesprekken met ervaringsdeskundigen, helpt Anousha Nzume witte mensen om te gaan met hun witte fragiliteit tussen de steeds mondiger wordende niet-witte mensen. En niet-witte mensen hoe om te gaan met de defensieve houding van witte mensen zodra hun privilege ter discussie staat. Dit alles brengt zij met liefde, compassie en geduld.

Brandpunt+ interviewde Anousha Nzume naar aanleiding van een optreden bij Pauw, waarbij ze met Halbe Zijlstra (VVD) sprak over de Roetpieten van RTL. In het interview gaat ze in op racisme en witte fragiliteit en legt ze uit waarom ze dit boek heeft geschreven.

In dit boek wil ik graag uitleggen hoe je als wit persoon je privilege kunt erkennen en hoe je door dat te begrijpen hopelijk ook racisme in de samenleving kunt inzien en aanvechten.- Anousha Nzume

Fragment

Terug naar Overzicht alle titels



George Akerlof & Robert J. Shiller

De economie van list & bedrog : hoe de vrije markt ons voor de gek houdt
Amsterdam University Press 2017, 284 pagina's -  € 22,95

Verschijnt medio maart 2017

Oorspronkelijke titel: Phishing for Phools: The Economics of Manipulation and Deception (2015)

Wikipedia: George Akerlof (1940) en Robert J. Shiller (1946)

Tekst op website uitgever
Al sinds Adam Smith luidt een van de basisregels van de economie dat vrije markten ons als door een onzichtbare hand voorzien van materieel welzijn. In De economie van list en bedrog plaatsen Nobelprijswinnaars George Akerlof en Robert Shiller bij dit idee een paar fundamentele vraagtekens. Zolang er winst kan worden gemaakt, spelen bedrijven via manipulatie en misleiding systematisch in op de psychologische zwakheden en onwetendheid van ons als consument. De vrije markt is niet inherent goedaardig en leidt niet vanzelf tot algemeen heil. Integendeel, hij zit vol valkuilen, trucs en prikkels om ons in de val te lokken.

Akerlof en Shiller illustreren dit idee met tientallen verhalen waaruit blijkt dat list en bedrog iedereen raakt, in bijna alle facetten van het leven. Meer dan ooit worden we door reclames verleid. We geven ons geld uit tot op de laatste cent, en vragen ons dan af hoe we de rekeningen voor de volgende maand moeten betalen. We betalen te veel voor sportscholen, auto's, huizen en creditcards. Farmaceutische bedrijven brengen dure ingenieuze producten op de markt waar we weinig aan hebben, en die soms ronduit gevaarlijk zijn.

De economie van list en bedrog geeft fascinerende details hoe manipulatie en misleiding in al deze gebieden werkzaam zijn. Daarnaast vertelt het boek over mensen die zich tegen economisch bedrog verzetten, en hoe dat bedrog met meer kennis, hervormingen en wetgeving kan worden teruggedrongen.

Fragment

Terug naar Overzicht alle titels


Willem Middelkoop & Rembrandt Koppelaar

De Tesla-revolutie : waarom de olie-industrie haar macht verliest
Amsterdam University Press 2017, pagina's - € 19,95

Wikipedia: Willem Middelkoop (1962) en Rembrandt Koppelaar (19?)

Verschijnt medio maart 2017

Korte beschrijving op website uitgever
Een modern leven zonder elektriciteit en transport is ondenkbaar. Het grootste gedeelte van de energie die wij gebruiken, komt tot nu toe uit de fossiele brandstoffen aardgas, aardolie en steenkool. Maar door het succes van onder andere zonne- en windenergie is er sprake van een nieuwe energierevolutie. Het verkoopsucces van Tesla Motors laat zien hoe snel de wereld verandert. De Tesla-revolutie is begonnen.

Toch kunnen we nog lang niet zonder olie. De vraag naar het zwarte goud stijgt nu al 150 jaar. De olieconflicten en de geopolitieke spanningen zijn daarom nu groter dan ooit. Maar door het enorme succes van vooral zonne-energie zal de macht van oliegiganten minder worden.

In 'De Tesla-revolutie' gidsen Willem Middelkoop en energie-expert Rembrandt Koppelaar je door het snel veranderende energielandschap. In korte Q&A-hoofdstukken vertellen ze het complete verhaal: helder, optimistisch en snel. Vragen als 'Waarom worden er in 2030 vrijwel alleen nog elektrische auto's verkocht?' en 'Waarom raakt de goedkope olie op?' komen aan de orde.

Fragment uit

Een ander boek van Rembrandt Koppelaar:  De permanente oliecrisis : waarom benzine, gas en voedsel steeds duurder worden (2008)

Terug naar Overzicht alle titels

Jan-Werner Müller

Wat is populisme?
Nieuw Amsterdam 2017, 128 pagina's - € 14,99

Oorspronkelijke titel: Was ist Populismus? (2016)

Wikipedia: Jan-Werner Müller (1970)

Tekst op website uitgever
Wat is populisme? biedt een overtuigende analyse van wat er nu eigenlijk aan de hand is en is een must read voor eenieder die de oorzaken en het succes van dit snelgroeiende fenomeen wil begrijpen. Populisten als Donald Trump, Marine Le Pen en Geert Wilders drukken steeds duidelijker hun stempel op de mondiale politiek. Het fenomeen verspreidt zich razendsnel over heel Europa en de rest van de wereld. Maar wat ís populisme eigenlijk precies? In dit essay geeft Jan-Werner Müller antwoord op deze zeer actuele en dringende vraag. Brengt populisme regering en volk nader tot elkaar of is het een bedreiging voor de democratie? Wat is het verschil tussen links en rechts populisme? Uit wie bestaat ‘het volk’ eigenlijk en wie kan namens dat volk spreken? Aan de hand van deze en andere prangende vragen zet Jan-Werner Müller in zijn baanbrekende boek een heldere theorie over het populisme uiteen. Ook stelt hij met behulp van concrete strategieën voor hoe we het best met dit oprukkende verschijnsel om kunnen gaan en de claims van populisten kunnen weerleggen.

Voorpublicatie op website Knack: 'De claim van het populisme? Alleen bepaalde leden van het volk zijn echt het volk' (februari 2017)

Interview: ‘Populisten denken dat alleen zij ‘het volk’ zijn’ (NRC, november 2016)

Fragment uit Inleiding - Is iedereen een populist?
Dit boek vertrekt vanuit de observatie dat ondanks al het gepraat over populisme – de Bulgaarse politicoloog Ivan Krastev, een van de scherpzinnigste analisten van de hedendaagse democratie, spreekt zelfs van een ‘populistisch tijdperk’ – verre van duidelijk is of we wel weten waarover we het hebben. We hebben domweg geen theorie over het populisme en geen coherente criteria om te bepalen wanneer een politicus een populist in de ware zin des woords wordt. Alle politici willen immers ‘het volk’ aanspreken, vooral in democratieën die zich door opiniepeilingen laten sturen; ze willen allemaal een verhaal vertellen dat zo veel mogelijk burgers kunnen begrijpen; ze willen allemaal openstaan voor wat ‘de gewone mensen’ denken en vooral voelen. Is een populist dan misschien gewoon een succesvolle politicus die jij onsympathiek vindt? Geeft iemand van ‘populisme’ betichten misschien zelf blijk van populisme? Of is het populisme echt ‘de authentieke stem van de democratie’, zoals Christopher Lasch heeft beweerd?

Dit boek heeft ten doel ons te helpen bij het herkennen van en omgaan met populisme. Dat doet het op drie manieren. Ten eerste wil ik uiteenzetten welk type politicus een populist genoemd kan worden. Ik betoog dat het een noodzakelijke maar geen afdoende voorwaarde is dat iemand de elites bekritiseert om een populist te mogen heten. Anders is iedereen met kritiek op de status-quo in bijvoorbeeld Griekenland, Italië of de Verenigde Staten per definitie een populist – en wat je verder ook mag vinden van Syriza, de rebelse MoVimento 5 Stelle (Vijfsterrenbeweging) van Beppe Grillo of zelfs van Bernie Sanders, het valt moeilijk te ontkennen dat hun aanvallen op de elites vaak hout snijden. Ook zou vrijwel elke presidentskandidaat in de Verenigde Staten een populist moeten heten als populisme louter bestond uit het bekritiseren van de bestaande elites: ze voeren immers allemaal campagne ‘tegen Washington’.

Behalve anti-elitair, zijn populisten altijd antipluralistisch. Populisten beweren dat zij, en alleen zij, het volk vertegenwoordigen. Neem de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan, die tijdens een partijcongres zijn talrijke binnenlandse criticasters tartte met de uitspraak: ‘Wij zijn het volk! Wie zijn jullie?’ Hij wist natuurlijk best dat zijn tegenstanders ook Turken waren. De claim op exclusieve vertegenwoordiging is niet empirisch maar altijd uitgesproken moreel van aard. Op campagne schilderen populisten hun politieke tegenstanders af als leden van de immorele, corrupte elite; als ze aan de macht zijn gekomen, erkennen ze niet eens het bestaansrecht van de oppositie. De populistische logica impliceert ook dat wie de populistische partijen niet steunt, niet echt behoort tot het volk – dat steeds als rechtschapen en moreel zuiver wordt voorgesteld. Simpel gezegd, beweren populisten niet: ‘Wij zijn de 99 procent.’ Ze impliceren eerder: ‘Wij zijn de 100 procent.’ (pagina 16-17)

Youtube - Jan-Werner Müller & Torsten Jansen - POPULISM - The Art of Conversation  (1:00:41)



Terug naar Overzicht alle titels

Ferdinand Grapperhaus

Rafels aan de rechtsstaat
Prometheus 2017, 128 pagina's - € 16,99

Wikipedia: Ferdinand Grapperhaus (1959)

Tekst op website uitgever
Volgens de Fragile States Index Score is Nederland een van de stabielste landen ter wereld. Toch lijkt het of de Nederlandse samenleving ontwricht raakt. Maatschappelijke verbanden vallen uit elkaar. Verschillen tussen bevolkingsgroepen worden groter. Kansen worden steeds minder gelijk verdeeld. De politiek versplintert.
Na een zoektocht die onder meer langs Montesquieu, het Nieuwe Testament en Paaseiland voert, beantwoordt Ferdinand Grapperhaus de vraag of er nog een toekomst is voor de Nederlandse rechtsstaat en samenleving.

Ferdinand Grapperhaus (1959) is advocaat in Amsterdam en hoogleraar Europees arbeidsrecht in Maastricht. Hij schreef in 2013 Terug de polder in, en heeft een wekelijkse column in Het Financieele Dagblad.

Begin artikel in het FD
Ferdinand Grapperhaus behoort onmiskenbaar tot de Nederlandse elite. Een vooraanstaande advocaat en hoogleraar, bestuursvoorzitter van het prestigieuze advocatenkantoor Allen & Overy en tot nog niet zo lang geleden kroonlid van de SER. Toch schreef hij een boek waarin hij fel stelling neemt tegen de groeiende ongelijkheid, voedingsbodem voor het populisme.
  'Ik heb het goed, ik behoor tot de bovenlaag wat betreft opleiding, inkomen, vermogen en macht. Ik ben ook nog eens een witte man van boven de 50. Kan het nog erger? Maar mijn boek komt niet voort uit een soort beschaafde bezorgdheid over mijn eigen positie, maar uit ergernis dat we het in Nederland aan de ene kant zo goed hebben, maar dat er aan de ander kant zoveel onrust en onmin is.'
 Grapperhaus is CDA-lid, over hem wordt soms beweerd dat hij een rol zou kunnen spelen mocht het CDA weer tot een kabinet toetreden. Dat maakt zijn analyse, en de oplossingen die hij aandraagt, des te interessanter. Hij ontkent overigens dat Rafels aan de rechtsstaat uit politieke ambitie is geboren. 'Los van mijn ergernis is dit boek geschreven als therapeutische afleiding.' Hij scheef het boek deels tijdens het ziekbed van zijn vrouw, ze overleed eind vorig jaar.


Interview in het FD van zaterdag 18 februari 2017: 'Nederland is steeds minder een land van gelijke kansen en gelijke toegang'

Fragment uit


Terug naar Overzicht alle titels


zondag 19 februari 2017

Armèn Hakhverdian & Wouter Schakel

Nepparlement? : een pleidooi voor politiek hokjesdenken?
Amsterdam University Press 2017, 184 pagina's -  € 19,95

Boek verschijnt in maart 2017

Wikipedia: Armèn Hakhverdian 919?) en Wouter Schakel (19)

Korte beschrijving op website uitgever
Vertegenwoordigen onze volksvertegenwoordigers wel echt het volk, of is — in de woorden van PVV-leider Geert Wilders — ons parlement een ‘nepparlement’? Geen enkele gekozen volksvertegenwoordiging ter wereld vormt een getrouwe demografische afspiegeling van het electoraat. Op heel veel punten — geslacht, leeftijd, inkomen, opleiding, etniciteit — wijken volksvertegenwoordigers af van de gemiddelde burger. Maar is dit eigenlijk wel een probleem?

Nepparlement? Een pleidooi voor politiek hokjesdenken? laat zien dat het gebrek aan afspiegeling belangrijke gevolgen heeft voor de kwaliteit van de vertegenwoordigende democratie in Nederland. Uitvoerig onderzoek onder Kamerleden, gemeenteraadsleden en burgers wijst op een politieke elite die op tal van belangrijke onderwerpen, van herverdeling tot immigratie, van Europese integratie tot misdaad, vooral hoger opgeleide, rijkere burgers vertegenwoordigt en mijlenver afstaat van andere groepen in de samenleving. De vanzelfsprekendheid waarmee een kleine sociaal-economische toplaag van de samenleving zich het ambt van volksvertegenwoordiger heeft toegeëigend, is drastisch toe aan herziening.

Fragment

Terug naar Overzicht alle titels

donderdag 9 februari 2017

Elias Canetti

Massa en macht (vertaling Jenny Tuin)
Athanaeum 2015 (heruitgave), 637 pagina's - € 39,99

Oorspronkelijke titel: Massa und Macht (1960)

Klik hier voor de 2e herziene druk uit 1983.

Wikipedia: Elias Canetti (1905-1994) en Massa en macht

Korte beschrijving op website uitgever
Elias Canetti, die beroemd werd met Het Martyrium, schreef in een weergaloze stijl een wetenschappelijk hoofdwerk dat ook buiten de wetenschap iconisch werd. Het geeft in bijzonder beeldende taal en met vele voorbeelden een diepte- en massapsychologische analyse van groepsvorming. Canetti toont hoe uit een schijnbaar heterogene groep mensen één nieuw en onheilspellend brullend wezen kan ontstaan.


Wat is de wil tot macht? Hoe beheers je massa’s? Canetti’s beschouwingen over grote gevolgen van massaliteit in het verleden en onverminderde massavorming, overal waar mensen samenleven, maken Massa en macht tot een standaardwerk. Naast een boeiend caleidoscopisch beeld van het verschijnsel macht is het óók een pleidooi voor het individu.

Fragment uit Hezemassa's 
De hetzemassa vormt zich met het oog op een snel bereikbaar doel. Dit is haar bekend en nauwkeurig omlijnd, het is ook dichtbij. Ze is op doden uit, en ze weet wie ze wil doden. Met een ongeëvenaarde vastberadenheid gaat ze op dit doel af; het is onmogelijk haar daaromtrent te misleiden. Om zo'n massa in het leven te roepen is het genoeg dat dit doel bekend wordt gemaakt, dat het bericht verspreid wordt wie gedood moet worden. De concentratie op het doden is er een van bijzondere aard en wat intensiteit betreft door geen enkele andere te overtreffen. Ieder wil er deel aan hebben, ieder slaat toe. Om zijn slag te kunnen toebrengen, dringt iedereen tot zo dicht mogelijk bij het slachtoffer. Als hij het zelf niet kan treffen, wil hij zien hoe het door anderen getroffen wordt. Alle armen komen als uit een en hetzelfde schepsel. Maar de armen die raken hebben meer waarde en gewicht. Het doel is alles. het slachtoffer is het doel, maar het is ook het punt van de grootste dichtheid: het verenigt de handelingen van allen in zich. Doel en dichtheid vallen samen.
  Een belangrijke reden voor het snelle aangroeien van de hetzemassa is de ongevaarlijkheid van de handeling. Er is geen enkel gevaar aan verbonden, want de superioriteit aan de kant van de massa is enorm. Het slachtoffer kan hun niets doen. Het vlucht of is vastgebonden. Het kan niet toeslaan; in zijn weerloosheid is het alleen nog maar slachtoffer. Het is bovendien voor zijn ondergang vrijgegeven. Zijn lot is bezegeld, voor zijn dood heeft niemand een sanctie te vrezen. De vrijgegeven moord neemt de plaats in van alle moorden die men zich moet ontzeggen, voor de uitvoering waarvan men zware straffen te duchten zou hebben. Een ongevaarlijke, toegestane, aanbevolen en met vele anderen gedeelde moord is voor verreweg het grootste deel der mensen onweerstaanbaar. Hierbij moet gezegd worden dat de doodsdreiging, waaronder alle mensen zelf staan en die onder velerlei camouflages altijd werkzaam is, ook als ze niet onophoudelijk onder ogen wordt gezien, een afwenteling van de dood op anderen tot een behoefte maakt. De vorming van hetzemassa's komt aan deze behoefte tegemoet. (p. 59-60)

Artikel van Albert de Booij over Massa en Macht

Terug naar Overzicht alle titels