donderdag 24 mei 2012

Guus Kuijer

Hoe word ik gelukkig? : een zelfhulpboek
Athenaeum Polak & Van Gennep 2009, 160 pagina's - € 17,95

Wikipedia: Guus Kuijer (1942)

Korte bespreking
Deze publicatie is een wegwijzer naar een zinvol bestaan door de bekendste en meest bekroonde kinderboekenschrijvers van Nederland. De ondertitel 'een zelfhulpboek' is niet slechts ironisch bedoeld: hij keert zich tegen te gemakkelijke oplossingen in de stroom van op Amerikaanse leest geschoeide zelfhulpboeken. Maar aan de andere kant is zelfhulp, in de betekenis van zelf achter zaken aan gaan die interessant zijn en daardoor je passie of talent ontwikkelen, voor de auteur onontbeerlijk om tot een rijk, betekenisvol, want verrijkt leven te komen dat ook uitzicht biedt op geluk. Hiervoor werkt hij vooral de levens van de schilders Goya en Van Gogh uit (er zijn dertien afbeeldingen in kleur en zwart-wit opgenomen), daar die hard hebben moeten knokken om van hun talent iets geniaals te maken. Hij keert zich hierbij tegen vele moderne gewoonten en opvattingen (alleen koersen op gevoel). Kuijer giet zijn betoog in een ontnuchterende en/of humoristische taal, die vaak een nieuwe kijk op de zaken zoals in zijn adagio 'De wereld spreekt me niet uit zichzelf aan, ik moet haar aan de praat zien te krijgen'.

Fragment uit het hoofdstuk De man op de Eiffeltoren
Om te kunnen meeleven moet je kunnen lezen. Ik bedoel lezen in de ruimste zin van het woord: het begrijpen van het verband tussen losstaande scènes. Dat kan je overkomen in een ver land wanneer je de taal niet spreekt. Plaatje 1: Je zit in een bus. Plaatje 2; Een norse conducteur knipt kaartjes. Plaatje 3: De bus remt onverwacht, de chagrijnige conducteur schiet door het gangpad en komt achter in de bus ten val. Alle passagiers liggen dubbel van het lachen. Je kunt meeleven met lachende mensen wanneer je de samenhang tussen de plaatjes begrijpt.
Het vermogen tot meeleven is onmisbaar. Een samenleving bestaat uit leden die samen leven, en is dus niet een willekeurige groep individuen die toevallig op één plek woont. Je moet kunnen begrijpen, of beter nog, je moet kunnen voelen wat andere mensen meemaken. Ook analfabeten kunnen duizenden situaties 'lezen' en daardoor meeleven.
Het voordeel van het lezen van boeken is dat je in korte tijd met honderden levens kunt meeleven. Je ontwikkeling gaat sneller dan wanneer je niet leest. Je komt in allerlei culturen terecht, in verschillende tijdperken en zelfs in het andere geslacht. Goede verhalen nestelen zich in je geheugen en gaan tot je eigen geschiedenis behoren. Voor iemand die leest duurt het leven niet kort, daarvoor gebeurt er te veel. (pagina 22-23)

Terug naar Overzicht alle titels

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen