donderdag 24 mei 2012

Marcia Luyten

Ziende blind in de sauna : hoe onze politiek, economie en cultuur 'Afrikaanse' trekken krijgen
Lemniscaat 2008, 220 pagina's

Website Marcia Luyten (1971)

Korte bespreking
Marcia Luyten (geboren in 1971) is journaliste, cultuurhistorica en econome. Zij schrijft onder meer voor NRC Handelsblad, de Volkskrant en Vrij Nederland. Ook was zij werkzaam voor het ministerie van Buitenlandse zaken. Van 2001 tot 2003 verbleef zij in Rwanda. In deze uitgave geeft zij in zeven hoofdstukken haar visie op de huidige ontwikkelingen in Nederland. Zij gaat hierbij uit van de veranderingen in de jaren zestig van de twintigste eeuw. Ook maakt zij steeds vergelijkingen met de toestanden in Afrika. Op economisch gebied is volgens haar geen langetermijndenken meer. De democratie zoals die in Nederland functioneert, wordt steeds ondoorzichtiger. De communicatie raakt versplinterd door het vele aanbod. Luyten pleit voor een voltooiing van de idealen van de jaren zestig: wel vrije, maar geen a-sociale burgers. De vraag is echter of zij hieromtrent niet te optimistisch is. Dit gedegen, vanaf een afstand geschreven boek is vooral bestemd voor kritische lezers die hun inzicht in de huidige ongunstige ontwikkelingen in Nederland, afglijden naar Afrikaanse toestanden, willen vergroten. De uitgave werd mede mogelijk gemaakt door een subsidie van het Fonds voor Bijzondere Journalistieke Projecten.

Marcia Luyten (presenteert Buitenhof vanaf september 2012)
Fragment uit het Voorwoord - De hyenaman
Bij mijn terugkeer in Nederland in 2003 zag ik gekke dingen gebeuren. Misschien waren ze er al eerder en zag ik ze pas nadat ik frisse ogen had gehaald.
Politici bemoeiden zich met rechtszaken en in de krant hadden rechters opeens een naam. In de gezondheidszorg konden mensen de weg niet meer vinden en zochten ze een 'contact' om ergens een deur te openen. Bedriegerij heette niet meer zo. Een elite betaalde zichzelf hysterische bedragen uit. Economie en politiek leken opgesloten in de dwingelandij van de korte termijn.
Ordenende principes, mechanismen en waarden die ik tot dan toe vanzelfsprekend had gevonden, bleken ook in Nederland te kunnen veranderen. Toen ik onze economie, media, rechtstaat, politiek en moraal ging bekijken in het licht van een andere ordening dan we in het Westen gewend zijn, kregen ze ineens een heel andere betekenis.
Dit boek laat zien hoe Nederland meer op Afrika is gaan lijken. () Iets verder weg, in de Verenigde Staten, lijkt dezelfde beweging nog geprononceerder. En ik vroeg mij af of het proces van globalisering wel recht wordt gedaan door de doorgaans gangbare veronderstelling dat 'het Zuiden' meer op 'het Westen' gaat lijken. Is de convergentie geen tweerichtingsverkeer naar een punt ergens in het midden. Krijgt het Westen evengoed steeds meer 'Afrikaanse' trekken? (pagina 11-12)

Terug naar Overzicht alle titels

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen